Na planu realizacije ideje o izgradnji cevovoda kojim bi se nafta kaspijskog i crnomorskog regiona transportovala od rumunske luke Konstanca, preko Srbije, Hrvatske i Slovenije do Trsta u Italiji, potpisana je aprila 2007. god. Ministarska deklaracija o Panevropskom naftovodu od strane svih pet zainteresovanih država i Evropskog komesara za energetiku. Na sastanku Međudržavnog komiteta za PEOP februara 2008. godine, doneta je odluka da se osnuje Kompanija za razvoj projekta sa sedištem u Londonu, a juna meseca je registrovana. Njen zadatak će biti promocija PEOP-a i nalaženje zainteresovanih investitora za ovaj projekt. Država Srbija je imenovala JP „TRANSNAFTA“ (budući da je osnovano kao jedini transporter nafte i obavlja energetsku delatnost od opšteg ineresa), da u njeno ime učestvuje kao osnivač ove Kompanije, i da po završetku izgradnje PEOP-a upravlja njegovim delom koji prolazi kroz teritoriju Republike Srbije. Ideja PEOP projekta je da se ovaj naftovod poveže u Trstu, nakon podmirivanja potreba rafinerija pet zemalja kroz koje prolazi, sa Transalpskim naftovodom (TAL – „TransALpine pipeline“), i da se na taj način pojavi kao jedan od glavnih snabdevača centralne Evrope sirovom naftom. U ovom trenutku se, pozivanjem na ranije urađene preliminarne procene, operiše sa kapacitetom naftovoda od 60 miliona tona godišnje. Ovaj projekt je od najvišeg strateškog, nacionalnog značaja, jer se njegovom realizacijom Srbija uključuje u red međunarodnih cevovodnih transportera sirove nafte, s jedne strane, uz istovremeno oslobađanje od apsolutne zavisnosti snabdevanja sirovom naftom iz pravca Republike Hrvatske, s druge strane. Planirani Panevropski naftovod u ukupnoj dužini kroz Srbiju od preko 200 km, ulazio bi u našu zemlju kod Bele Crkve, išao obodom Deliblatske peščare, da bi od Pančeva preko Novog Sada do Sotina (granica sa Republikom Hrvatskom) pratio trasu postojećeg naftovoda.

Osim koristi koje će Evropa imati u neuporedivo lakšem fizičkom pristupu lakoj nafti iz kaspijskog i standardnim naftama iz crnomorskog regiona, ekonomski efekti ovog ukupnog, kao i dela projekta kroz Srbiju su mnogostruke. Procena je da bi ušteda na transportnim troškovima u odnosu na današnje bila na nivou od oko 40%, a prihod od tarife na transport nafte preko naše teritorije bi bio znatan. Zatim,

• domaća inženjering, građevinska i montažerska operativa će kroz
izvođačke i podizvođačke ugovore biti angažovana na realizaciji
projekta izgradnje (direktna korist),
• vraća se poverenje u stabilnost zemlje kroz politički, i samim tim i
ekonomski signal potencijalnim investitorima iz sveta da bez rizika
mogu ovde da ulažu (indirektna korist).

Trasa ovog naftovoda je preuzeta iz Studije izvodljivosti („Feasibility Study for Constanza, Pancevo, Omisalj, Trieste Oil Pipeline Project“) koju je 2004. godine uradila američka inženjering kuća HLP PARSONS.